اجازه اقامت بشردوستانه و اجازه اقامت قربانیان تجارت انسان
پاسخ کوتاه
قانون شماره 6458 شش نوع اجازه اقامت را برمی‌شمارد. دو نوع از آن‌ها برای وضعیت‌های استثنایی است: اجازه اقامت بشردوستانه (insani ikamet izni) و اجازه اقامت قربانیان تجارت انسان (insan ticareti mağduru ikamet izni).[1][4] اجازه اقامت بشردوستانه ممکن است فقط در مواردی که قانون برمی‌شمارد، توسط استانداری و با تأیید اداره مرکزی مهاجرت، برای مدت‌هایی که وزارت کشور تعیین می‌کند اعطا شود.[1] اجازه اقامت قربانیان تجارت انسان یک اجازه اقامت 30 روزه است برای اتباع خارجی‌ای که درباره آن‌ها ظن قوی وجود دارد که قربانی تجارت انسان هستند یا ممکن است باشند؛ این اجازه می‌تواند هر بار حداکثر شش ماه و در مجموع حداکثر سه سال تمدید شود.[1] هیچ‌یک از این دو اجازه فرم درخواست عادی ندارد؛ قانون اجازه می‌دهد این درخواست‌ها فقط به صورت استثنایی به استانداری ارائه شوند، و مقامات تصمیم می‌گیرند که آیا یک پرونده مشمول این قواعد می‌شود یا نه.[1][8]
اگر فکر می‌کنید شما یا کسی که می‌شناسید ممکن است قربانی تجارت انسان باشد، اداره مهاجرت (Göç İdaresi) شماره 157 مرکز YİMER (شبانه‌روزی، به چند زبان) و شماره اضطراری 112 را از جمله جاهایی برای گزارش آن نام می‌برد.[5]
دو اجازه اقامت در یک نگاه
| اجازه اقامت بشردوستانه | اجازه اقامت قربانیان تجارت انسان | |
|---|---|---|
| مبنای قانونی | قانون شماره 6458، مواد 46 و 47؛ آیین‌نامه اجرایی، ماده 44[1][2] | قانون شماره 6458، مواد 48 و 49؛ آیین‌نامه اجرایی، مواد 45 و 46؛ آیین‌نامه مبارزه با تجارت انسان، مواد 20 و 21[1][2][6] |
| برای چه کسانی | اتباع خارجی‌ای که در یکی از وضعیت‌های مذکور در ماده 46 هستند (پایین را ببینید)[1] | اتباع خارجی‌ای که درباره آن‌ها ظن قوی وجود دارد که قربانی تجارت انسان هستند یا ممکن است باشند[1][2] |
| چه کسی آن را اعطا می‌کند | استانداری، با تأیید اداره کل (صفحه انگلیسی اداره مهاجرت (Göç İdaresi) آن را ریاست می‌نامد)[1][4] | استانداری[1] |
| مدت | مدت‌هایی که وزارت کشور تعیین می‌کند؛ قابل تمدید است[1] | 30 روز؛ هر تمدید حداکثر 6 ماه، و هرگز در مجموع بیش از 3 سال[1] |
| شرایط سایر انواع اجازه اقامت | لازم نیست[1] | لازم نیست[1] |
| در 8 سال لازم برای اجازه اقامت بلند مدت حساب می‌شود | خیر[2] | قاعده مشخصی وجود ندارد؛ برداشت ما را در پایین ببینید |
| آیا دارنده می‌تواند به اجازه اقامت بلند مدت منتقل شود | خیر[1] | قاعده مشخصی وجود ندارد؛ برداشت ما را در پایین ببینید |
| هزینه | تابع قانون هزینه‌ها[2] | بدون هزینه اعطا می‌شود[2][7] |
«استانداری» (valilik) مرجع اداری استان است. قانون مرجع مرکزی مهاجرت را «اداره کل» (Genel Müdürlük) می‌نامد؛ صفحه انگلیسی اداره مهاجرت (Göç İdaresi) از آن با عنوان ریاست یاد می‌کند.[1][4]
اجازه اقامت بشردوستانه
برای چه کسانی است
ماده 46 قانون شماره 6458 مواردی را برمی‌شمارد که در آن‌ها ممکن است اجازه اقامت بشردوستانه اعطا شود. صفحه اداره مهاجرت (Göç İdaresi) همین فهرست را تکرار می‌کند.[1][3] قانون می‌گوید این اجازه ممکن است در این موارد اعطا شود؛ قرار داشتن در یکی از آن‌ها به این معنا نیست که اجازه اقامت داده خواهد شد.[1]
| بند ماده 46/1 | معنای آن به زبان ساده |
|---|---|
| a | منافع عالیه کودک مطرح است. |
| b | حکم اخراج از کشور یا ممنوعیت ورود وجود دارد، اما نمی‌توان فرد را وادار به ترک ترکیه کرد، یا ترک کشور معقول یا ممکن نیست. |
| c | به دلیل ماده 55 قانون، حکم اخراج از کشور صادر نمی‌شود. |
| ç | علیه اقدامی که بر اساس مواد 53، 72 یا 77 قانون انجام شده، دعوایی در دادگاه اقامه شده است. |
| d | در مدتی که بازگرداندن یک متقاضی حمایت بین‌المللی (başvuru sahibi) به نخستین کشور پناهندگی یا یک کشور ثالث امن هنوز در جریان است. |
| e | باید به یک تبعه خارجی به دلایل فوری، منافع ملی، نظم عمومی یا امنیت عمومی اجازه ورود و ماندن داده شود، اما او به دلیل وضعیتی که مانع آن است نمی‌تواند هیچ اجازه اقامت دیگری بگیرد. |
| f | شرایط فوق‌العاده. |
برخی از این موارد به مواد دیگر قانون ارجاع می‌دهند:
- ماده 55 کسانی را برمی‌شمارد که درباره آن‌ها حکم اخراج از کشور صادر نمی‌شود. فهرست این است: کسانی که درباره آن‌ها نشانه‌های جدی وجود دارد که در کشوری که به آن اخراج می‌شوند با مجازات اعدام، شکنجه، یا مجازات یا رفتار غیرانسانی یا تحقیرآمیز روبه‌رو خواهند شد؛ کسانی که سفر به دلیل مشکلات جدی سلامت، سن یا بارداری برایشان خطرناک است؛ کسانی که برای بیماری تهدیدکننده زندگی درمانی دریافت می‌کنند که در کشوری که به آن اخراج می‌شوند در دسترس نیست؛ قربانیان تجارت انسان که در روند حمایت از قربانیان هستند؛ و قربانیان خشونت روانی، جسمی یا جنسی تا زمان تکمیل درمانشان. قانون می‌گوید هر یک از این موارد برای هر فرد جداگانه ارزیابی می‌شود.[1]
- ماده 53 درباره حکم اخراج از کشور و اعتراض قضایی به آن است. مواد 72 و 77 درباره درخواست‌های حمایت بین‌المللی است که غیرقابل پذیرش تشخیص داده می‌شوند یا مسترد‌شده تلقی می‌شوند.[1] آیین‌نامه اجرایی همچنین می‌گوید وقتی علیه اقدامات مربوط به مواد 72 و 77 دعوایی در دادگاه اقامه شود، ممکن است اجازه اقامت بشردوستانه اعطا شود.[2]
خود حمایت بین‌المللی در این سایت پوشش داده نمی‌شود.
روند چگونه آغاز می‌شود
آیین‌نامه اجرایی می‌گوید روند اجازه اقامت بشردوستانه به درخواست اداره کل یا استانداری آغاز می‌شود.[2] ماده 22 قانون، اجازه اقامت بشردوستانه را در میان مواردی آورده است که در آن‌ها، به صورت استثنایی، درخواست اجازه اقامت را می‌توان به استانداری نیز ارائه کرد.[1]
در میان فرم‌های مراجعه اول در e-İkamet، فرمی برای اجازه اقامت بشردوستانه وجود ندارد. فهرست آنجا فقط فرم‌های اجازه اقامت خانوادگی، دانشجویی، کوتاه مدت و بلند مدت را نشان می‌دهد.[8] اگر فکر می‌کنید وضعیت شما ممکن است مشمول ماده 46 باشد، از مدیریت اداره مهاجرت استان خود بپرسید. فقط مقامات می‌توانند تصمیم بگیرند که آیا یک پرونده مشمول این ماده می‌شود یا نه.
آیین‌نامه می‌گوید اگر پس از صدور حکم اخراج از کشور مشخص شود که فرد مشمول ماده 55/1-a، b یا c است و اخراج قابل اجرا نیست (برای ماده 55/1-a، به کشور ثالث نیز قابل اجرا نیست)، حکم اجرا نمی‌شود و اجازه اقامت بشردوستانه داده می‌شود. وقتی مانع اخراج برطرف شود، اجازه اقامت باطل می‌شود و اخراج بدون صدور حکم جدید تکمیل می‌شود.[2]
مدت و تمدید
قانون می‌گوید این اجازه اقامت به مدت‌هایی محدود است که وزارت کشور تعیین می‌کند و قابل تمدید است.[1] صفحه اداره مهاجرت (Göç İdaresi) نیز همین را می‌گوید و تعداد ماه یا سال ثابتی ذکر نمی‌کند.[3]
دارنده این اجازه باید ظرف 20 روز کاری از تاریخ اعطای آن، در سیستم ثبت آدرس ثبت‌نام کند.[1][2]
ابطال یا عدم تمدید
وقتی شرایطی که این اجازه را ضروری کرده بود دیگر وجود نداشته باشد، استانداری با تأیید وزارت کشور آن را باطل می‌کند و تمدید نمی‌کند.[1] در مدت اعتبار اجازه، استانداری خودش بررسی می‌کند که آیا آن شرایط همچنان وجود دارد و به وزارت کشور اطلاع می‌دهد.[2]
استانداری دست‌کم 15 روز پیش از پایان اجازه اقامت، تصمیم به ابطال یا تمدید را به فرد اطلاع می‌دهد.[2] تصمیم به ابطال یا عدم تمدید به خود فرد، نماینده قانونی او یا وکیلش ابلاغ می‌شود.[2] درباره اعتراض به تصمیم‌ها به طور کلی، صفحه اعتراض ما را ببینید.
اجازه اقامت بلند مدت و سایر انواع اجازه اقامت
- دارندگان اجازه اقامت بشردوستانه حقی برای انتقال به اجازه اقامت بلند مدت ندارند.[1][2]
- مدتی که با اجازه اقامت بشردوستانه سپری می‌شود، هنگام جمع زدن مدت‌های اجازه اقامت طبق قانون حساب نمی‌شود.[2] صفحه اداره مهاجرت (Göç İdaresi) نیز همین را می‌گوید.[3] ماشین‌حساب مدت حضور در خارج و صفحه اجازه اقامت بلند مدت قاعده هشت سال را توضیح می‌دهند.
- در مدت اعتبار این اجازه، دارنده می‌تواند برای نوع دیگری از اجازه اقامت، به جز اجازه اقامت بلند مدت، درخواست دهد، اگر شرایط آن را داشته باشد.[2] داشتن شرایط به این معنا نیست که آن اجازه اقامت دیگر اعطا خواهد شد. صفحه تغییر نوع اجازه اقامت را ببینید.
- اگر شرایط اجازه اقامت دانشجویی فراهم شود، دارنده می‌تواند بدون انتقال به آن، از حقوق آن اجازه استفاده کند.[2]
هزینه‌ها
آیین‌نامه می‌گوید اجازه اقامت بشردوستانه تابع قانون هزینه‌ها است.[2] همچنین می‌گوید اگر شرایط اجازه اقامت بشردوستانه وجود داشته باشد، هزینه پرداخت‌نشده‌ای که پیش‌تر برای ماندن بیش از مدت مجاز محاسبه شده، مانع اعطای این اجازه نمی‌شود.[2] آیین‌نامه نمی‌گوید که آن هزینه قبلی لغو می‌شود.
در اینجا مبلغی ذکر نمی‌کنیم، زیرا متون رسمی‌ای که بررسی کردیم مبلغ جداگانه‌ای برای این اجازه اقامت تعیین نمی‌کنند. صفحه هزینه‌های اجازه اقامت را ببینید و از مدیریت اداره مهاجرت استان خود بپرسید.
اجازه اقامت قربانیان تجارت انسان
برای چه کسانی است
قانون می‌گوید استانداری به اتباع خارجی‌ای که درباره آن‌ها ظن قوی وجود دارد که قربانی تجارت انسان هستند یا ممکن است باشند، اجازه اقامت 30 روزه اعطا می‌کند. هدف این است که به آن‌ها فرصت داده شود تا از آنچه بر آن‌ها گذشته بهبود یابند و تصمیم بگیرند که آیا با مقامات همکاری می‌کنند یا نه.[1] پرسش‌های متداول اداره مهاجرت (Göç İdaresi) می‌گوید این اجازه اقامت می‌تواند در چارچوب برنامه حمایت از قربانیان صادر شود.[5]
شناسایی فرد به عنوان قربانی را مقامات انجام می‌دهند. طبق آیین‌نامه مبارزه با تجارت انسان، کارکنان متخصص مدیریت اداره مهاجرت استان با فرد مصاحبه می‌کنند و گزارشی می‌نویسند، و اداره یک سند شناسایی را تأیید می‌کند. پس از آنکه فرد به خانه امن معرفی شد، روند اجازه اقامت برای قربانی خارجی آغاز می‌شود.[6] همین آیین‌نامه می‌گوید:
- فرد می‌تواند به عنوان قربانی شناسایی شود، چه شکایت کند چه نکند، و بدون انتظار برای نتیجه تحقیقات کیفری یا دادرسی.[6]
- در مدت شناسایی، فرد مشمول روند اخراج از کشور نیست.[6] پرسش‌های متداول اداره مهاجرت (Göç İdaresi) نیز همین را می‌گوید.[5]
- در مدت شناسایی، اداره به درخواست فرد یا به ابتکار خود مترجم فراهم می‌کند.[6]
- کسانی که در مصاحبه برای گرفتن اجازه اقامت یا اجازه کار اظهارات گمراه‌کننده می‌کنند یا مدارکی ارائه می‌دهند، نمی‌توانند به عنوان قربانی شناسایی شوند.[6]
قواعد مربوط به قربانیان تجارت انسان درباره متقاضیان و دارندگان وضعیت حمایت بین‌المللی و افراد تحت حمایت موقت نیز اعمال می‌شود.[2][6]
شرایط
شرایط سایر انواع اجازه اقامت لازم نیست.[1] آیین‌نامه اجرایی نمونه‌هایی می‌آورد: گذرنامه معتبر، ویزا، وسایل امرار معاش، ثبت آدرس، بیمه بهداشت و درمان، و نبودن حکم اخراج از کشور یا ممنوعیت ورود برای این اجازه اقامت لازم نیست.[2] جریمه‌های قبلی ماندن بیش از مدت ویزا یا اجازه اقامت مانع صدور این اجازه نمی‌شود.[6]
مدت و تمدید
| مرحله | آنچه متون می‌گویند |
|---|---|
| اجازه اول | 30 روز، اعطاشده توسط استانداری[1] |
| تمدید | هر بار حداکثر 6 ماه، به دلیل امنیت، سلامت یا وضعیت ویژه قربانی[1] |
| سقف کل | هرگز در مجموع بیش از 3 سال[1][5] |
کارکنان متخصص اداره در استانی که قربانی در آن اسکان داده شده، برای تمدید گزارش ارزیابی تهیه می‌کنند. تمدید یا ابطال به تأیید استانداری محل زندگی قربانی نیاز دارد.[6]
برنامه حمایت
آیین‌نامه اجرایی می‌گوید اقامت قربانی در خانه امن یا مرکز حمایت و شرکت در برنامه حمایت، با رضایت قربانی، قاعده اصلی در طول این 30 روز است. برنامه حمایت در سطح حداقلی و در حد امکانات موجود ارائه می‌شود و شامل کمک‌هایی مانند اسکان، مراقبت‌های بهداشتی و درمانی، حمایت روانی اجتماعی، ترجمه شفاهی و آموزش است. در طول برنامه می‌توان تعهداتی برای قربانی تعیین کرد.[2]
پرسش‌های متداول اداره مهاجرت (Göç İdaresi) می‌گوید برنامه حمایت رایگان و بر پایه اطلاع‌رسانی و رضایت است. این پرسش‌ها از جمله این موارد را برمی‌شمارند: بازگشت داوطلبانه امن، اسکان در خانه‌های امن یا مکانی امن، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی و درمانی، حمایت روانی اجتماعی، دسترسی به کمک حقوقی، ترجمه شفاهی، و کمک برای مدارک هویتی و سفر.[5] همچنین می‌گوید قربانیان می‌توانند در خانه‌های امنی که اداره مهاجرت (Göç İdaresi) هماهنگ می‌کند بمانند، یا اگر بخواهند، در یک آدرس شخصی.[5]
فردی که کتباً اعلام کند برنامه حمایت را نمی‌خواهد و با مقامات همکاری نخواهد کرد، همچنان به عنوان قربانی شناسایی می‌شود. در این صورت قواعد عمومی مربوط به اتباع خارجی درباره او اعمال می‌شود.[6]
ابطال
آیین‌نامه اجرایی و صفحه اداره مهاجرت (Göç İdaresi) سه وضعیت را برمی‌شمارند که در آن‌ها برنامه حمایت پایان می‌یابد و اجازه اقامت باطل می‌شود:[1][2][3]
- مشخص شود که فرد به ابتکار خود دوباره با عاملان تماس برقرار کرده است؛
- فرد تعهداتی را که برای او تعیین شده رعایت نکند؛
- روشن شود که فرد قربانی نیست.
اگر مشخص شود که فرد مورد اول یا دوم را برخلاف میل خود انجام داده است، برای مثال به دلیل اجبار، ترس، خشونت یا تهدید، اجازه اقامت باطل نمی‌شود.[2][3] آیین‌نامه مبارزه با تجارت انسان اضافه می‌کند که اگر فرد تهدیدی برای نظم عمومی یا امنیت باشد یا مشخص شود که قربانی نیست، اجازه اقامت صادر نمی‌شود یا باطل می‌شود. اجازه اقامت فردی که از برنامه بازگشت داوطلبانه استفاده می‌کند، پس از انجام بازگشت باطل می‌شود.[6] پس از پایان اجازه اقامت یا برنامه حمایت، قواعد عمومی مربوط به اتباع خارجی اعمال می‌شود.[6]
اجازه اقامت بلند مدت و سایر انواع اجازه اقامت
- متون درباره هشت سال لازم برای اجازه اقامت بلند مدت، قاعده مشخصی برای این اجازه اقامت ندارند. برداشت ما، نه یک اعلام رسمی: طبق ماده 28/2 قانون شماره 6458 به طور کامل در مدت اقامت حساب می‌شود، زیرا اجازه اقامت دانشجویی نیست، و در فهرست ماده 42/2 از اجازه‌هایی که دارندگانشان نمی‌توانند به اجازه اقامت بلند مدت منتقل شوند نیامده است. از مدیریت اداره مهاجرت استان خود بپرسید.[1]
- متونی که بررسی کردیم قاعده مشخصی درباره تغییر از این اجازه اقامت به نوع دیگری از اجازه اقامت ندارند. از مدیریت اداره مهاجرت استان خود بپرسید.
- اگر شرایط اجازه اقامت دانشجویی فراهم شود، دارنده می‌تواند بدون انتقال به آن، از حقوق آن اجازه استفاده کند.[2] پرسش‌های متداول اداره مهاجرت (Göç İdaresi) همچنین می‌گوید دارندگان این اجازه می‌توانند بدون اجازه اقامت دانشجویی تحصیل کنند.[5]
هزینه‌ها
آیین‌نامه اجرایی می‌گوید این اجازه اقامت را استانداری بدون هزینه اعطا می‌کند.[2] قانون هزینه‌ها قربانیان تجارت انسان را در میان کسانی برمی‌شمارد که اجازه اقامت را بدون هزینه دریافت می‌کنند.[7] وقتی قربانی‌ای که جریمه‌هایی از ماندن قبلی بیش از مدت ویزا یا اجازه اقامت دارد، در چارچوب برنامه بازگشت داوطلبانه از ترکیه خارج می‌شود، خروج بر اساس همان ماده قانون هزینه‌ها (ماده 88/1-g) انجام می‌شود.[6]
متونی که بررسی کردیم به هزینه جداگانه کارت (سند) برای این اجازه اقامت نمی‌پردازند. صفحه هزینه‌های اجازه اقامت ما توضیح می‌دهد که هزینه کارت را برای کسانی که از هزینه اجازه اقامت معاف هستند چگونه می‌فهمیم. درباره وضعیت خود از اداره بپرسید.
کجا کمک بگیرید
برای گزارش تجارت انسان، پرسش‌های متداول اداره مهاجرت (Göç İdaresi) این راه‌ها را نام می‌برد:[5]
- YİMER با شماره 157، شبانه‌روزی و با خدمات به چند زبان
- شماره اضطراری 112
- اداره مهاجرت (Göç İdaresi) و مدیریت‌های اداره مهاجرت استان‌ها
- نیروهای انتظامی (kolluk)
- CİMER
- نشانی ایمیل magdurihbar@goc.gov.tr
- اپلیکیشن‌های موبایل اداره مهاجرت (Göç İdaresi) و راه‌های دیگر، مانند حساب‌های آن در شبکه‌های اجتماعی
- دفتر دادستان ارشد عمومی
برای پرسش‌های مربوط به اجازه اقامت، اداره مهاجرت (Göç İdaresi) مرکز YİMER را نام می‌برد: از داخل ترکیه 157 و از خارج از کشور +90 312 157 11 22.[9] همچنین می‌توانید با مدیریت اداره مهاجرت استان خود تماس بگیرید.
این سایت یک نهاد رسمی نیست و نمی‌تواند پرونده‌های فردی را ارزیابی کند. هیچ چیز در این صفحه به این معنا نیست که اجازه اقامت بشردوستانه یا اجازه اقامت قربانیان تجارت انسان اعطا خواهد شد، یا اینکه از هر یک از این دو اجازه می‌توان برای اجتناب از رد درخواست یا اخراج از کشور استفاده کرد. مقامات درباره هر پرونده بر اساس متون بالا تصمیم می‌گیرند.
صفحه‌های مرتبط
- رد و ابطال
- ماندن بیش از مدت مجاز و ممنوعیت ورود
- تغییر نوع اجازه اقامت
- اجازه اقامت بلند مدت
- هزینه‌های اجازه اقامت
- اعتراض
منابع
- Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu (Law No. 6458 on Foreigners and International Protection), consolidated text, Art. 3/1-ç, 3/1-d, 3/1-ğ, 22/1-d and e, 28/2, 30/1, 42/2, 46, 47, 48, 49, 53, 55, 72, 77. mevzuat.gov.tr, تاریخ دسترسی .
- Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik (Implementing Regulation), Art. 26/7, 26/8, 44, 45, 46, 57/1, 57/2, 95/2, 114. mevzuat.gov.tr, تاریخ دسترسی .
- İkamet İzni Çeşitleri, Sections 5 and 6. Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .
- Residence Permit Types, Sections 5 and 6. Göç İdaresi Başkanlığı (English site), تاریخ دسترسی .
- İnsan Ticareti (Sıkça Sorulan Sorular), Questions 3, 6, 7, 8, 10, 11, 12. Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .
- İnsan Ticaretiyle Mücadele ve Mağdurların Korunması Hakkında Yönetmelik (Resmî Gazete 17/03/2016, No. 29656), Art. 16/1, 17/8, 17/9, 17/12, 18/1, 18/7, 18/10, 18/12, 20, 21, 22, 30/7. mevzuat.gov.tr, تاریخ دسترسی .
- Harçlar Kanunu (Law No. 492 on Fees), consolidated text, Art. 88/1-g. mevzuat.gov.tr, تاریخ دسترسی .
- İstenen Belgeler (Required Documents, first application forms). e-İkamet, Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .
- İkamet Genel Bilgiler, YİMER section. Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .