راهنمایی مستقل، نه نهاد دولتی. اطلاعات صرفاً جنبهٔ آگاهی دارد و منبع رسمی ملاک است.

اجازه اقامت خانوادگی در ترکیه

نام رسمی ترکی: Aile ikamet izni

آخرین بررسی: منابع

پاسخ کوتاه

اجازه اقامت خانوادگی (به ترکی: aile ikamet izni) به همسر خارجی و فرزندان خارجی یک حامی اجازه می‌دهد در ترکیه زندگی کنند.[1] حامی می‌تواند یک شهروند ترکیه، یک تبعه خارجی دارای اجازه اقامت، یا فردی از یکی از گروه‌های دیگری باشد که در قانون و آیین‌نامه فهرست شده‌اند.[1][2] این اجازه هر بار برای حداکثر سه سال صادر می‌شود و هرگز نمی‌تواند بیشتر از مدت اجازه اقامت خود حامی باشد.[1] حامی باید شرایطی را درباره درآمد، مسکن، بیمه بهداشت و درمان، سوء سابقه و ثبت آدرس داشته باشد، و بیشتر حامیان خارجی باید دست‌کم یک سال نیز با اجازه اقامت در ترکیه بوده باشند.[1] قانون می‌گوید این اجازه ممکن است صادر شود، نه اینکه باید صادر شود.[1]

چه کسانی می‌توانند اجازه اقامت خانوادگی بگیرند

ماده 34 قانون سه گروه از اعضای خانواده را فهرست می‌کند.[1] آیین‌نامه جزئیاتی به آن اضافه می‌کند.[2]

عضو خانوادهجزئیاتمنبع
همسر خارجی حامیهر دو همسر باید دست‌کم 18 ساله باشند. اگر طبق قانون کشور تابعیت، ازدواج بیش از یک همسر را شامل شود، فقط یکی از همسران می‌تواند این اجازه را دریافت کند.قانون، ماده 34/1-a، 34/2، 35/3-ç[1]
فرزند خارجی صغیر حامی یا همسر حامیآیین‌نامه فرزندخوانده را نیز در بر می‌گیرد.قانون، ماده 34/1-b[1]؛ آیین‌نامه، ماده 30/2-b[2]
فرزند تحت تکفل حامی یا همسر حامیبرای فرزند بالای 18 سال، تحت تکفل بودن او بر اساس قانون شماره 5510 بیمه‌های اجتماعی و بیمه بهداشت و درمان عمومی تعیین می‌شود.قانون، ماده 34/1-c[1]؛ آیین‌نامه، ماده 30/2-c، 30/5[2]
فرزندان حامی از همسران دیگرشآن‌ها نیز ممکن است این اجازه را دریافت کنند، با اینکه فقط یکی از همسران می‌تواند آن را بگیرد. آیین‌نامه این امکان را به فرزندان زیر 18 سال و فرزندان بزرگ‌تری که حامی موظف به تأمین آن‌هاست محدود می‌کند.قانون، ماده 34/2[1]؛ آیین‌نامه، ماده 30/3[2]

این فهرست فقط همسران و فرزندان را در بر می‌گیرد.[1] در درخواست برای کودک، اگر یکی از والدین که در حضانت شریک است خارج از ترکیه زندگی کند، رضایت آن والد لازم است.[1]

شرایط عضو خانواده

فردی که برای زندگی با حامی درخواست می‌دهد باید:[1]

  • مدارکی ارائه کند که ثابت کند به یکی از گروه‌های بالا تعلق دارد؛
  • نشان دهد که با حامی زندگی می‌کند یا قصد دارد زندگی کند؛
  • به منظور گرفتن اجازه اقامت خانوادگی ازدواج نکرده باشد؛
  • اگر به عنوان همسر درخواست می‌دهد، دست‌کم 18 ساله باشد (این شرط برای هر دو همسر است)؛
  • مشمول ماده 7 قانون نباشد؛ این ماده افرادی را فهرست می‌کند که در مرز از ورودشان به ترکیه جلوگیری می‌شود.

چه کسی می‌تواند حامی باشد

قانون، حامی (به ترکی: destekleyici) را شهروند ترکیه یا تبعه خارجی‌ای تعریف می‌کند که به طور قانونی در ترکیه حضور دارد، هزینه‌های عضو خانواده را تأمین می‌کند و درخواست بر اساس او ارائه می‌شود.[1] آیین‌نامه فهرست می‌کند چه کسانی می‌توانند حامی باشند:[2]

حامیشرط اضافیمنبع
شهروند ترکیهدر این فهرست شرطی نداردآیین‌نامه، ماده 30/1-a[2]
فردی که با اجازه رسمی از تابعیت ترکیه خارج شده است (قانون تابعیت ترکیه شماره 5901، ماده 28)در این فهرست شرطی نداردآیین‌نامه، ماده 30/1-b[2]
تبعه خارجی‌ای که یکی از انواع اجازه اقامت مذکور در قانون را داردباید دست‌کم یک سال با اجازه اقامت در ترکیه زندگی کرده باشد (استثناها را در پایین ببینید)آیین‌نامه، ماده 30/1-c[2]؛ قانون، ماده 35/1-ç[1]
تبعه خارجی‌ای که سند هویتی دارد که قانون آن را به منزله اجازه اقامت می‌داندنه برای متقاضیان حمایت بین‌المللی، پناهندگان مشروط یا افراد تحت حمایت موقتآیین‌نامه، ماده 30/1-ç[2]
پناهندگان و دارندگان وضعیت حمایت ثانویهممکن است از شرایط حامی در ماده 35/1 صرف‌نظر شودآیین‌نامه، ماده 30/1-d[2]؛ قانون، ماده 35/4[1]

اداره مهاجرت (Göç İdaresi) اعلام می‌کند که اجازه اقامت دانشجویی فقط به دانشجو اجازه می‌دهد حامی همسر و فرزندانش باشد و برای سایر خویشاوندان هیچ حق اقامتی ایجاد نمی‌کند.[4]

قاعده یک سال برای حامیان خارجی

حامی خارجی معمولاً باید دست‌کم یک سال با اجازه اقامت در ترکیه زندگی کرده باشد.[1] قانون این قاعده یک ساله را درباره این افراد اعمال نمی‌کند:[1]

  • دارندگان اجازه اقامت برای تحقیقات علمی؛
  • دارندگان اجازه کار؛
  • افراد مشمول ماده 28 قانون تابعیت ترکیه شماره 5901؛
  • اتباع خارجی‌ای که با شهروندان ترکیه ازدواج کرده‌اند.

درباره پناهندگان و دارندگان وضعیت حمایت ثانویه در ترکیه، قانون می‌گوید ممکن است از شرایط حامی در ماده 35/1 (از جمله قاعده یک سال) صرف‌نظر شود.[1] این فقط یک امکان است، نه معافیت خودکار.

مدت اعتبار این اجازه

هر اجازه اقامت خانوادگی هر بار برای حداکثر سه سال صادر می‌شود.[1] این اجازه هرگز نمی‌تواند بیشتر از مدت اجازه اقامت حامی باشد.[1] برای ادامه زندگی در ترکیه پس از تاریخ پایان، عضو خانواده درخواست تمدید می‌دهد: صفحه تمدید اجازه اقامت را ببینید.

شرایطی که حامی باید داشته باشد

ماده 35/1 قانون این شرایط را برای حامی تعیین می‌کند.[1]

شرطمعنای آنمنبع
درآمددرآمد ماهانه‌ای دست‌کم برابر با یک سوم حداقل دستمزد برای هر عضو خانواده، و در مجموع هرگز کمتر از یک حداقل دستمزد کامل. آیین‌نامه خود حامی را نیز یکی از اعضای خانواده حساب می‌کند.قانون، ماده 35/1-a[1]؛ آیین‌نامه، ماده 31، 40/5-b[2]
مسکنمسکنی که متناسب با تعداد اعضای خانواده، با استانداردهای عمومی بهداشتی و ایمنی مطابقت داشته باشدقانون، ماده 35/1-b[1]
بیمه بهداشت و درمانبیمه بهداشت و درمانی که همه اعضای خانواده را پوشش دهدقانون، ماده 35/1-b[1]
سوء سابقهسوء سابقه‌ای که نشان دهد در پنج سال پیش از تاریخ درخواست، به هیچ جرمی علیه نظم خانواده محکوم نشده استقانون، ماده 35/1-c[1]
یک سال اقامتدست‌کم یک سال اقامت در ترکیه با اجازه اقامت (برای حامیان خارجی؛ استثناهای بالا را ببینید)قانون، ماده 35/1-ç، 35/2[1]
ثبت آدرسثبت‌شده در سیستم ثبت آدرسقانون، ماده 35/1-d[1]

اگر حامی شهروند ترکیه باشد، فهرست مدارک e-İkamet اظهارنامه کتبی درآمد را می‌پذیرد.[3]

قاعده درآمد چگونه عمل می‌کند

این قاعده یک فرمول است، بنابراین با مثال آسان‌تر فهمیده می‌شود. مقادیر زیر سهمی از حداقل دستمزد هستند، نه مبلغ پول.

تعداد افراد خانواده (با احتساب حامی)یک سوم برای هر نفرحداقل لازم
2 (حامی و همسر)2/3 حداقل دستمزد1 حداقل دستمزد (مجموع نمی‌تواند کمتر از این باشد)
33/3 حداقل دستمزد1 حداقل دستمزد
44/3 حداقل دستمزد1 و 1/3 حداقل دستمزد
55/3 حداقل دستمزد1 و 2/3 حداقل دستمزد

قواعد مربوط به خانواده در قانون، آیین‌نامه و فهرست e-İkamet مشخص نمی‌کنند که منظور حداقل دستمزد ناخالص است یا خالص.[1][2][3] عبارت «حداقل دستمزد خالص» در آیین‌نامه به قاعده جداگانه‌ای برای اجازه اقامت بلند مدت مربوط است و درباره اجازه اقامت خانوادگی اعمال نمی‌شود.[2] اگر درآمد شما نزدیک به این حد است، از مدیریت اداره مهاجرت استان بپرسید.

مدارک

فهرست e-İkamet برای درخواست‌های خانوادگی دو گروه دارد: مدارک مربوط به متقاضی و مدارک مربوط به حامی.[3] طبق این فهرست، مدارک حامی باید هنگام درخواست موجود باشند.[3] نسخه ترکی این فهرست متن رسمی است؛ هر جا نسخه انگلیسی با آن فرق دارد، از نسخه ترکی پیروی می‌کنیم.

مدارک مربوط به متقاضی

#مدرکچه زمانی لازم است
1فرم درخواست اجازه اقامت، امضاشده توسط تبعه خارجی، نماینده قانونی یا وکیل دارای وکالت‌نامههمه درخواست‌ها
2کپی گذرنامه (یا سند جایگزین گذرنامه): صفحه مشخصات هویتی و عکس، و صفحه‌های ویزا در صورت وجود. اصل آن را در روز وقت ملاقات همراه داشته باشید.همه درخواست‌ها
3دو قطعه عکس بیومتریک، گرفته‌شده در 6 ماه گذشته، با زمینه سفید، مطابق استاندارد ICAOهمه درخواست‌ها
4رسیدهای هزینه اجازه اقامت و هزینه سندهمه درخواست‌ها. شهروندان کشورهای معاف از هزینه اجازه اقامت فقط هزینه سند را می‌پردازند.
5رسید هزینه ویزای یک‌بار وروداگر بدون ویزا وارد ترکیه شده‌اید و برای اولین بار در مدت اقامت قانونی خود درخواست می‌دهید، یا اگر بیش از مدت مجاز مانده‌اید. نه برای گروه‌های کشوری معاف یا اتباع خارجی معاف.
6کپی سند ازدواج، یا سند دیگری که ازدواج را ثابت کند (صفحه‌های مشخصات هویتی و مشخصات ازدواج). اگر با شهروند ترکیه ازدواج کرده‌اید، سابقه ثبت احوالی که همسر را نشان دهد (vukuatlı nüfus kayıt örneği). اصل آن را همراه داشته باشید.همه درخواست‌ها
7سندی از شعبه مرکزی PTT که آدرس سامانه ملی ابلاغ الکترونیکی (UETS) شما را نشان دهدفقط درخواست‌های تمدید و انتقال. برای زیر 18 سال لازم نیست.

همه موارد این جدول از فهرست خانوادگی e-İkamet گرفته شده‌اند.[3]

مدارک اضافی برای کودک

مدرکچه زمانی لازم است
گواهی تولد تأییدشده کودکاگر مادر و پدر از روی گذرنامه یا کارت شناسایی ملی قابل شناسایی نباشند
سند تأییدشده حضانت، یا رضایت‌نامه تأییدشده از والد دیگرپس از طلاق. اگر حضانت مشترک باشد یا والد دیگر حق ملاقات داشته باشد، رضایت‌نامه لازم است.
گواهی فوت تأییدشده والداگر یکی از والدین فوت کرده باشد
حکم تأییدشده دادگاه درباره غیبتاگر یکی از والدین از نظر قانونی غایب اعلام شده باشد
سند تک‌والدیاگر کودک خارج از ازدواج به دنیا آمده و حضانت با والد دیگر باشد

همه موارد این جدول از فهرست خانوادگی e-İkamet گرفته شده‌اند.[3]

مدارک مربوط به حامی

#مدرکچه زمانی لازم است
8کارت شناسایی ترکیه، اصل و کپی. اگر با شهروند ترکیه ازدواج کرده است، سابقه ثبت احوالی که همسر را نشان دهد.حامی شهروند ترکیه است
8کپی گذرنامه یا سند جایگزین گذرنامه (صفحه هویت، صفحه‌های ورود و خروج، صفحه‌های ویزا)، و کپی اجازه اقامت، اجازه کار، کارت آبی (Blue Card)، یا سند هویت پناهندگی یا حمایت ثانویه. اصل مدارک را همراه داشته باشید.حامی تبعه خارجی است. برای پناهندگان و دارندگان حمایت ثانویه، گذرنامه فقط اگر داشته باشند.
9اصل مدرکی که درآمد کافی و منظم را نشان دهد (یک سوم حداقل دستمزد برای هر عضو خانواده با احتساب حامی، و در مجموع دست‌کم یک حداقل دستمزد)، با امضای الکترونیکی یا امضا و مهرشدههمه درخواست‌ها. اگر حامی شهروند ترکیه باشد، اظهارنامه کتبی درآمد کافی است.
10بیمه بهداشت و درمان معتبر که همه اعضای خانواده را برای کل مدت اجازه اقامت درخواستی پوشش دهد. یکی از این موارد: سندی از اداره تأمین اجتماعی استان در چارچوب توافق‌نامه دوجانبه تأمین اجتماعی؛ سند provizyon از SGK (provizyon belgesi)؛ سندی از SGK که درخواست بیمه بهداشت و درمان عمومی را نشان دهد؛ یا بیمه‌نامه درمانی خصوصی (صفحه اول با شماره بیمه‌نامه را نشان دهید).همه درخواست‌ها
11گواهی سوء سابقه. اگر حامی در 5 سال گذشته در ترکیه زندگی نکرده است، از مقامات کشور خودش (فهرست پیشنهاد می‌کند دست‌کم 3 ماه پیش از درخواست آن را تقاضا کند). اگر حامی در 5 سال گذشته در ترکیه زندگی کرده است، از مقامات ترکیه یا e-Devlet.همه درخواست‌ها
12یک قطعه عکس بیومتریک حامیهمه درخواست‌ها
13.1«سند محل سکونت» (Yerleşim Yeri Belgesi) به‌روز از e-Devlet، همراه با قبض برق، آب، گاز طبیعی یا تلفن ثابت، یا قرارداد اشتراک برای مشترکان جدیددرخواست‌های تمدید و انتقال. برای این درخواست‌ها آدرس شما باید ثبت شده باشد.
13.2مدرکی که نشان دهد کجا اقامت خواهید داشت: کپی سند مالکیت و سند پلاک ساختمان (numarataj) برای خانه شخصی؛ قرارداد اجاره محضری همراه با مشخصات صاحبخانه؛ سند اقامت در هتل و رسیدی که مدت اجازه اقامت را پوشش دهد؛ سند خوابگاه؛ یا اگر نزد کسی اقامت دارید، تعهدنامه محضری آن شخص (و همسرش، اگر متأهل است) همراه با قبض جدید به نام اوهمه درخواست‌ها

همه موارد این جدول از فهرست خانوادگی e-İkamet گرفته شده‌اند.[3]

مدارک خارجی و ترجمه‌ها

مدارکی که مقامات ترکیه صادر می‌کنند باید امضای الکترونیکی داشته باشند یا امضا و مهر شده باشند.[3] مدارک صادرشده در خارج از کشور به آپوستیل و ترجمه ترکی محضری نیاز دارند.[3] اگر کشور شما عضو کنوانسیون آپوستیل نباشد یا مدرک آپوستیل نداشته باشد، باید به تأیید مقامات کشور مربوط (تأیید کنسولگری یا سفارت، و وزارت امور خارجه یا مقامات مجاز ترکیه) برسد و توسط دفتر اسناد رسمی به ترکی ترجمه شود.[3]

نکات دیگر از فهرست رسمی

  • مدیریت اداره مهاجرت استان ممکن است اطلاعات یا مدارک بیشتری بخواهد.[3]
  • گرفتن وقت ملاقات در e-İkamet رایگان است. فهرست رسمی درباره اشخاص ثالثی که برای وقت ملاقات پول می‌خواهند هشدار می‌دهد.[3]
  • اجازه اقامت حق کار در ترکیه را نمی‌دهد. برای کار، اجازه کار یا معافیت از اجازه کار لازم است.[3]
  • پس از تأیید درخواست اول، آدرس باید ظرف 20 روز کاری ثبت شود.[3]

روند درخواست

اداره مهاجرت (Göç İdaresi) درخواست‌های اجازه اقامت را در ترکیه دریافت می‌کند: شما از طریق e-İkamet درخواست می‌دهید و سپس در وقت ملاقات در مدیریت اداره مهاجرت استان حاضر می‌شوید.[5] برای مراحل، صفحه درخواست از طریق e-İkamet را ببینید.

درباره درخواست‌هایی که در کنسولگری ارائه می‌شوند، آیین‌نامه می‌گوید حامی مدارکی را که شرایط ماده 35/1 را ثابت می‌کنند به استانداری استانی که در آن زندگی می‌کند تحویل می‌دهد، و درخواست خانوادگی پس از تحویل این مدارک رسیدگی می‌شود.[2]

نکته درباره کنسولگری‌ها: ماده 21 قانون، کنسولگری ترکیه در کشور متقاضی را محل عادی ارائه درخواست می‌داند.[1] اداره مهاجرت (Göç İdaresi) اعلام می‌کند که ارائه درخواست در کنسولگری‌ها به زودی ممکن و اعلام خواهد شد، و تا آن زمان استانداری استانی که می‌خواهید در آن زندگی کنید درخواست‌ها را دریافت می‌کند.[5]

برای هزینه‌ها، صفحه هزینه‌های اجازه اقامت را ببینید.

بررسی ازدواج صوری

اگر پیش از صدور یا تمدید اجازه اقامت خانوادگی ظن معقولی وجود داشته باشد، استانداری بررسی می‌کند که آیا ازدواج فقط برای گرفتن اجازه اقامت انجام شده است یا نه.[1] اگر مشخص شود که هدف همین بوده است، اجازه اقامت صادر نمی‌شود، یا اگر صادر شده باشد باطل می‌شود.[1] استانداری ممکن است پس از صدور اجازه اقامت نیز این موضوع را بررسی کند.[1]

چه چیزی می‌تواند به بررسی منجر شود

آیین‌نامه هر یک از این وضعیت‌ها را ظن معقول به شمار می‌آورد:[2]

  • گزارش یا شکایتی مبنی بر اینکه زوجین در یک خانه زندگی نمی‌کنند، یا ازدواج به صورت یک خانواده ادامه ندارد؛
  • زوجین زبان مشترکی ندارند؛
  • اختلاف سنی غیرمعقول میان زوجین؛
  • همسر خارجی مقررات ویزا یا اجازه اقامت را نقض کرده است؛
  • زوجین اظهار می‌کنند که ازدواجشان صوری است؛
  • علیه یکی از زوجین به دلیل امرار معاش از راه‌های غیرقانونی یا کار بدون مجوز اقدام شده است؛
  • درآمد خانواده با سطح زندگی آن تناسب ندارد.

بررسی چگونه انجام می‌شود

  • با زوجین جداگانه و با هم مصاحبه می‌شود و آن‌ها باید در صورت دعوت حاضر شوند.[2]
  • ممکن است از همسایگان نزدیک، افراد اطراف آدرس، اعضای خانواده و واحدهای محلی اطلاعات جمع‌آوری شود.[2]
  • جامعه‌شناسان، مددکاران اجتماعی، روان‌شناسان یا سایر متخصصان ممکن است شرکت کنند و پلیس ممکن است تیم را همراهی کند.[2]
  • آیین‌نامه احترام به حریم خصوصی و حرمت منزل را الزامی می‌داند و رفتار آزاردهنده یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند.[2]
  • ارزیابی نهایی را یک کمیسیون انجام می‌دهد. ریاست این کمیسیون با نماینده مدیریت اداره مهاجرت استان است و نمایندگان مدیریت‌های خانواده و سیاست‌های اجتماعی، ثبت احوال و پلیس استان در آن عضو هستند، و دست‌کم یک عضو آن زن است.[2]

اگر اجازه اقامتی که از طریق ازدواج صوری به دست آمده بعداً باطل شود، مدت زمانی که با آن سپری شده در هیچ‌یک از مدت‌های اقامت مذکور در قانون حساب نمی‌شود.[1] این موضوع برای اجازه اقامت بلند مدت اهمیت دارد.

رد، ابطال و عدم تمدید

در موارد زیر اجازه اقامت خانوادگی صادر نمی‌شود، اگر صادر شده باشد باطل می‌شود، یا تمدید نمی‌شود:[1][2]

دلیلمنبع
شرایط حامی (ماده 35/1) یا شرایط عضو خانواده (ماده 35/3) وجود نداشته باشد یا از بین برودقانون، ماده 36/1-a[1]
پس از پایان شرایط اجازه اقامت خانوادگی، اجازه اقامت کوتاه مدت صادر نشودقانون، ماده 36/1-b[1]
علیه فرد حکم اخراج از کشور یا ممنوعیت ورود معتبر وجود داشته باشدقانون، ماده 36/1-c[1]
مشخص شود که اجازه اقامت برای هدفی غیر از هدفی که برای آن صادر شده استفاده می‌شودقانون، ماده 36/1-ç[1]
در یک سال گذشته در مجموع بیش از 180 روز خارج از ترکیه، به جز برای خدمت عمومی اجباری، مأموریت رسمی، تحصیل یا سلامتآیین‌نامه، ماده 33/1-d[2]؛ قانون، ماده 36/2[1]
مشخص شود که ازدواج برای گرفتن اجازه اقامت انجام شده استآیین‌نامه، ماده 33/1-e[2]؛ قانون، ماده 37/1[1]

این تصمیم به تبعه خارجی، نماینده قانونی او یا وکیلش ابلاغ می‌شود.[2] برای اینکه پس از تصمیم چه می‌توانید بکنید، صفحه‌های رد و ابطال و اعتراض به تصمیم مربوط به اجازه اقامت: متون رسمی چه می‌گویند را ببینید.

درخواست دوباره

  • اگر ظرف شش ماه پس از رد یا ابطال دوباره درخواست دهید، از شما خواسته می‌شود دلیل جدیدی برای درخواست ارائه کنید.[2]
  • اگر اجازه اقامت خانوادگی به دلیل بیش از 180 روز حضور در خارج از کشور در یک سال گذشته باطل شده باشد، این دلیل جدید لازم نیست.[2]
  • در این حالت، اگر در ترکیه هستید، می‌توانید ظرف 10 روز از ابلاغ ابطال درخواست دهید. در این صورت هزینه ویزای یک‌بار ورود و هزینه اجازه اقامت برای فاصله میان ابطال و درخواست جدید، با یک برابر اضافه (به ترکی: «bir kat fazlasıyla») دریافت می‌شود.[2] مدت حضور در خارج از کشور در این فاصله حساب نمی‌شود.[2] از مدیریت اداره مهاجرت استان بپرسید این مبلغ در مورد شما چگونه محاسبه می‌شود.

تغییر به اجازه اقامت کوتاه مدت

قانون در سه حالت انتقال از اجازه اقامت خانوادگی به اجازه اقامت کوتاه مدت را اجازه می‌دهد. عبارت‌های زیر از متن قانون پیروی می‌کنند.

حالتقاعده در قانونمنبع
رسیدن به 18 سالگیکسی که دست‌کم سه سال با اجازه اقامت خانوادگی در ترکیه اقامت داشته و 18 ساله شده است، در صورت درخواست می‌تواند اجازه اقامت خود را به اجازه اقامت کوتاه مدت تبدیل کند.قانون، ماده 34/5[1]
طلاق از شهروند ترکیهبه تبعه خارجی‌ای که با شهروند ترکیه ازدواج کرده است، پس از طلاق، به شرط دست‌کم سه سال اقامت با اجازه اقامت خانوادگی، ممکن است اجازه اقامت کوتاه مدت داده شود. اگر حکم دادگاه نشان دهد که همسر خارجی قربانی خشونت خانگی بوده است، شرط سه سال اعمال نمی‌شود.قانون، ماده 34/6[1]
فوت حامیبه افرادی که با اجازه اقامت خانوادگی وابسته به حامی اقامت دارند، ممکن است بدون شرط مدت، اجازه اقامت کوتاه مدت داده شود.قانون، ماده 34/7[1]

نکاتی از آیین‌نامه:

  • پس از فوت حامی، اجازه اقامت خانوادگی موجود را می‌توان تا پایان مدت آن استفاده کرد.[2]
  • پس از رسیدن به 18 سالگی یا پس از طلاق، فرد می‌تواند برای هر نوع دیگری از اجازه اقامت که شرایط آن را دارد نیز درخواست دهد.[2] پس از فوت حامی، درخواست اجازه اقامت جدید در پایان مدت، طبق قواعد عمومی ارزیابی می‌شود.[2]
  • وقتی دلیل اجازه اقامت فعلی شما از بین می‌رود و می‌خواهید بمانید، ظرف 10 روز برای اجازه اقامتی که با هدف جدیدتان مطابقت دارد درخواست می‌دهید.[2]

فهرست مدارک اقامت کوتاه مدت در e-İkamet بخشی برای این انتقال دارد. در این بخش، حسب مورد، کپی اجازه اقامت قبلی (اصل کارت در روز وقت ملاقات تحویل داده می‌شود)، حکم دادگاه درباره طلاق، یا گواهی فوت حامی خواسته می‌شود.[6] برای روند کلی، صفحه تغییر نوع اجازه اقامت را ببینید.

مدرسه و تحصیل

اجازه اقامت خانوادگی حق حضور در مدارس ابتدایی و متوسطه را تا 18 سالگی، بدون نیاز به اجازه اقامت دانشجویی، می‌دهد.[1] طبق آیین‌نامه، فردی که بالای 18 سال است و دیگر نماینده قانونی‌اش از او حمایت نمی‌کند، برای ادامه تحصیل به اجازه اقامت دانشجویی نیاز دارد، در حالی که فرد تحت تکفل بالای 18 سال اجازه اقامت خانوادگی خود را حفظ می‌کند و از حقوق اجازه اقامت دانشجویی برخوردار است.[2] اگر دارنده اجازه اقامت خانوادگی شرایط اجازه اقامت دانشجویی را داشته باشد، اجازه اقامت خانوادگی ادامه می‌یابد و او از حقوق اجازه اقامت دانشجویی نیز برخوردار می‌شود.[2] صفحه اجازه اقامت دانشجویی را ببینید.

منابع

  1. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu (Law No. 6458 on Foreigners and International Protection), consolidated text, Art. 3/1-f, 7, 21/1, 34, 35, 36, 37. mevzuat.gov.tr, تاریخ دسترسی .
  2. Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik (Implementing Regulation), Art. 21/10, 21/11, 21/12, 26/1, 26/5, 30, 31, 32, 33, 34, 40/5. mevzuat.gov.tr, تاریخ دسترسی .
  3. Aile İkamet İzni Başvurularında İstenen Belgeler (Documents Required for Family Residence Permit Applications). e-İkamet, Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .
  4. İkamet İzni Çeşitleri (Residence Permit Types). Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .
  5. İkamet Genel Bilgiler (Residence Permits: General Information). Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .
  6. Kısa Dönem İkamet İzni Başvurularında İstenen Belgeler (Documents Required for Short Term Residence Permit Applications). e-İkamet, Göç İdaresi Başkanlığı, تاریخ دسترسی .